زمینه های روابط انسانی در آموزشگاه

زمینه های روابط انسانی در اموزشگاه

دانشگاه آزادا اسلامی واحد پردیسان استاد : دکتر ابوالفضل بختیاری

دانشجوی مدیریت آموزشی دانشجو : زهرا تویسرکانی

مقدمه : زمینه های روابط انسانی در آموزشگاه این است که اهداف و نقش های سازمانی مدارس و دانشگاه ها مانند آموزش و یادگیری ، انگیزش و علاقه به کار ، اعمال مدیریت و ایجاد شرایط و بستر های مناسب کار در سازمان های آموزشی در حد بسیار بالایی با برقراری روابط انسانی مرتبط می شود در این متن به زمینه های ضرورت و کاردبرد روابط انسانی در آموزشگاه می پردازم .

آموزش و یادگیری و روابط انسانی : آموزش و یادگیری دو فرآیند انسانی در مدرسه است که تمام کار مدرسه بر مبنای تحقق آن مورد ارزیابی قرار می گیرد . تغییر در اطلاعات ، نگرش ، رفتار ، مهارت از طریق یادگیری انجام می شود . یادگیری پدیده ای اجتماعی است که بدون وجود روابط بین اعضای جامعه امکان پذیر نیست . نظریه یادگیری آلبرت باندورا بیان دارد که یادگیری اجتماعی از فرآیند اکتساب رفتار به وسیله کنش و واکنش متقابل شناخت ها با رفتار و محیط می باشد یادگیری تابعی از تعاملات بین افراد یک محیط معین با استفاده از تجربیات و یادگیری گذشته می باشد.

نیازها و روابط انسانی : یکی از عوامل مهم که تعیین کننده وضعیت رفتار و روابط بین افراد است ، نیازها می باشد . بر حسب احساس نیاز در یک شرایط خاص نیاز به محرک بیشتر و یا کمتر می شود . دانش آموزان یا معلمان به محرک هایی که درآن زمان بیشترین جاذبه را بری آن ها دارد ، پاسخ مطلوب می دهند به نظری می رسد که افراد علاقه مند یا با انگیزه هستند .

میزان جاذبیت یک محرک یا پدیده به ویژگی های فردی ، شخصیتی محیطی و عواملی مؤثر به محیط وابستگی دارد نوع نیاز و جاذبیت محرک اثر تعیین کننده ایی بر رفتار و روابط انسانی دارد .

سبک مدیریت و روابط انسانی : سبک مدیریت یعنی رفتار های نسبتاً پایداری که توسط مدیریان و مربیان آموزشگاه در اداره امور و برقراری ارتباط با دیگران به کار گرفته می شود و می توان آن را به عنوان الگویی متفاوت از شخص تا شخص دیگر تشخیص داد . یکی از نظریه هایی که به سبک مدیریت می پردازد . نظریه مسیر-هدف می باشد در این نظریه اعتقاد بر این است که انگیزش ، رضایت و کوشش های زیردستان به رفتار مدیر بستگی دارد .

چهار سبک نظریه مسیر – هدف :

1. سبک حمایتی رهبری : مدیر نایز های زیردستان را در نظر می گیرد و به رفاه و تامین اجتماعی آن ها توجه می کنند .
2. سبک دستوری رهبری : مدیر از زیردستان خود می خواهد که بر اساس قوانین و مقررات رویه های اداری کار را انجام می دهد .
3. سبک مشارکت رهبری : در این سبک مدیر با همکاران یا زیردستانش به مشارکت می پردازد .
4. سبک موفقیت – رهبری : مدیر با کمک همکاران اهداف چالش با انگیزه ایی را به منظور ارتقا سطح عملکرد و بالا بردن کیفیت آن انتخاب می کند ، در این سبک معیار های سطح بالایی از اهداف و عملکرد به وجود می آید .

روابط انسانی در آموزشگاه را نباید منحصر به سبک مدیران دانست ، سبک ها در سرتاسر سازمان آموزشی از رابطه دو هم شاگردی ، دو معلم ، دو همکار و... تا سبک و روش تدریس معلمان در کلاس کستردگی دارد . سبک همان رفتار و روابطی است که میان افراد برقرار می شود . آگاهی از سبک و اثر بخشی آن برای ایجاد گسترش روابط انسانی مطلوب در آموزشگاه اساس کار مدیریت آموزشی است .

جو و شرایط خاص آموزشگاه و روابط انسانی : جو سازمانی عبارت است از مجموعه ایی از حالات ، خصوصیات یا ویژگی هایی حاکم بر مدرسه یا محیط آموزشی است . جو سازمانی یکی از عوامل مهم تسهیل کننده و بازدارنده روابط انسانی است . جو و روابط انسانی یک رابطه دو سویه دارد .

نتیجه گیری :

چنانچه مدارس و معلمان ، مدیران ، دبیران بخواهند وظیفه خود را به درستی انجام دهند ، باید ضرورتاً و بطور اجتناب ناپذیری آن را از طریق روباط انسانی به ظهور برسانند . و باید در جوهای مناسب ، آزاد ، زمینه های تبادل افکار و انتقال عواطف و احساسات و روابط انسانی فراهم شود .

منبع :

میرکمالی ، محمد (1394) . روابط انسانی در آموزشگاه (تهران:یسطرون) ، ص 52-35 فصل 2